ان اسأت و قيل لى محن * او بفيض اكتنى بلامائى بدلّ السيئات احسانا * و الفيض لى تصدّق اسمائى بالنبى و آله الامجاد * سيما صاحبى و مولائى [ غزل 151 ] يا رب نگاهدار تو ايمان آن كسى * كين خط را بخواند و بر من دعا كند دستم به زير خاك چو خواهد شدن تباه * بارى به يادگار بماند خط سياه چونكه بدين پايه رساندم كلام * به كه كنم ختم سخن والسلام ( پايان شوق المهدى )